,,ეს ჩემი ბინის კარია, ამ კარის მიღმა კი უკრაინის დროშა, "პუტინ ხუილოს" სტიკერები და ოკუპანტების საწინააღმდეგო სხვა სიმბოლიკაა გაკრული, მაგრამ სანამ ჩემთან შემოხვალთ ფეხის გაწმენდა პუტინის პორტრეტზე მოგიწევთ.

ეს ჩემი ცხოვრების ყოველდღიურობაა, ჩემი მეგობრებისთვის კარგად ნაცნობი.

შეგიძლიათ გამაკრიტიკოთ, რომ ეს პროფესიული კუთხით არაეთიკური საქციელია. იმ პრეტენზიასაც მივიღებ, რომ არ შეიძლება ჟურნალისტს ტელეფონზე "Fuck Putin"-ის სტიკერი ჰქონდეს დაკრული, მაგრამ "რაშა თუდეის" ჟურნალისტობას ნუ დამაბრალებთ, გთხოვთ.

მე იმ თაობას ვეკუთვნი, რომელსაც გაკვეთილები რუსული ტანკების ხმაურის ფონზე უტარდებოდა. მთელი ბავშვობა ზუგდიდში გავატარე და 90-იანი წლების ყველა სირთულე კონფლიქტისპირა ქალაქში გამოვიარე. ჩემმა ოჯახმა არაერთი დევნილი ნათესავი შეიფარა და სწორედ მათგან, ბავშვობიდან ვისმენდი რუსების სისასტიკის შესახებ ნამდვილ ამბებს და ეს ისტორიები ხშირად მახსენდება.

ყოველდღე მახსოვს, რომ რუსეთი ოკუპანტია, რომ ჩემი ნათესავები მათ გამოაძევეს გაგრიდან, გალიდან, სოხუმიდან... და რა უნდა მოხდეს, რომ ეს დამავიწყდეს?! რის ფასად უნდა დავთმო ჩემი მეხსიერება და ვემსახურო რუსულ პროპაგანდას?!

გამიკვირდა ჩემთვის ძალიან პატივსაცემი ადამიანისგან, გოგი გვახარიასგან ასეთი შეფასება. რამდენჯერმე გადავახვიე ჩემი დღევანდელი ჩართვა და ვერაფრით მივხვდი, რა დავაშავე. მოვყევი ის, რაც აქციაზე ხდებოდა, გავიმეორე ის პუნქტები, რომელიც დათო კოვზირიძემ წარმოთქვა სცენიდან და ძალიან მომეწონა.

დიახ, ჩვენ ბოიკოტი უნდა გამოვუცხადოთ რუსულ არხებს, არ უნდა ვუკარნახოთ ერთმანეთს ტელეფონის ნომრები რუსულად და უკეთესი იქნება თუ რუსულ უგემოვნო სიმღერებს არ შევუკვეთავთ რესტორნებში. რა არის ამაში პრორუსული, ვერაფრით გამიგია frown ემოცია

გოგი გვახარია არ მყავს მეგობრებში და გთხოვთ გადაეცით, რომ ცრემლიანი სათვალე გაწმინდოს ხოლმე. როგორც ჩანს, რაღაცებს კარგად ვერ ხედავს“ - წერს გურამ როგავა.

ჟურნალისტის პოსტს იქვე გოგი გვახარიამ უპასხა:

,,არავინ გაბრალებთ არაფერს. უბრალოდ ქვეყანაში და ამ მიტინგზე უფრო მნიშვნელოვანი რაღაცეები თქვეს, ვიდრე "ალა პუგაჩოვაა". კვლევას ვწერ და ზუსტად ასე აკეთებენ სიუჟეტებს. სათვალის ამბავს გავითვალისწინებ, მადლობა“.