"ბავშვებს რძის პროდუქტი და ხილი ენატრებათ, ერთ გოგოს ტანსაცმელი არ ჰქონდა და მუნი დაემართა"

პოლიტიკა - 11:44, 01 Jul, 2015

1705

არასამთავრობო ორგანიზაცია "მედიატორის" ხელმძღვანელი თეონა ჭალაძემ გადაცემა "არჩევანში" სტიქიით დაზარალებულ ოჯახთა მდგომარეობაზე ისაუბრა, რომლებიც 13 ივნისის შემდეგ სხვადასხვა სასტუმრობეში ცხოვრობენ და ბოლო დღეებია კვებასთან დაკავშირებით პრობლემები აქვთ შექმნილნი:

"14 ივნისის შემდეგ ჩვენ ვსწავლობთ ამ ოჯახების და მათი თითეული წევრის მდგომარეობას. ვხვდებით ბავშვებს და იცით ისინი რას გვაბარებენ?-არა სპაიდერმენისა და ბარბის თოჯინებს, არამედ რძის პროდუქტებსა და ხილს, რაც მათ დღეებია თვალად არ უნახავთ. ვსვამ კითხვას, ამ ადამიანებს სტიქიიდან 2 კვირის შემდეგ კვება არ უნდათ? სად წავიდა ის საკვები პროდუქტები და რატომ არ მიდის ამ ადამიანებამდე, რაც დასაწყობებული იყო გამგეობებში? ყველაზე საინტერესოა მაგალითად ჩემთვის ის, რატომ ხდება დაზარალებულების სხვადასხვა კრიტერიუმების მიხედვით შერჩევა. მაგალითად ნაწილი ბავშვებისა შეიყვანეს პატრიარქთან, ნაწილი დატოვეს, რატომ? ისინიც ხომ დაზარალებულები არიან? ხდება ისეც, რომ ზოგ ოჯახს მეტი ყურადღება ექცევა, ზოგს ნაკლები.ნაკლებ ყურადღებას აქცევენ მათ ვინც ცოტანი არიან ამა თუ იმ საცხოვრებელში.
გარკვეულ ოჯახებს საჭმელების გაკეთება არ შეუძლიათ იმიტომ, რომ არც პროდუქტი აქვთ და არც ტექნიკა, საჭმელსაც კი ვერ აცხელებენ. იაშვილში იმყოფება გოგო, რომელიც ტანსაცმელი ვერ გარეცხა და მუნით დაავადდა. მედიკამენტებს ვერ იღებენ. ერთ-ერთ დაზარალებულს ყელი ჰქონდა გასიებული, ტკივილებს უჩივოდა, ჩვენ გვითხრა, რომ დახმარების თხოვნით მერიას მიმართა და ერთი თვის განმავლობაში მიიღებდა პასუხს. მე პირადად დავინტერესდი ამ ამბით და ვუამბე თბილისის მერს, რომელმაც პრობლემის მოგვარება დაიწყო,""-განაცხადა ჭალიძემ.

გადაცემაში ჩართვისას დაზარალებულები ზირითადად ხელისუფლების მხრიდან უყურადღებობასა და გაურკვევლობაზე ისაუბრეს, რომელშიც ისინი ამ დღეების განმავლობაში იმყოფებიან.

ერთ-ერთი დაზარალებული ქალბატონის თქმით, მას უკვე დღეებია პურიც კი არ მიეწოდება: შესული ვიყავით ქირით მე და ჩემი მცირექლოვანი შვილი, მაგრამ ბინის მეპატრონემ მომთხოვა, რომ დამეცალა ბინა, რადგან მას არ ჰქონდა გარანტია ხელისუფლებისგან, გადაუხდიდნენ თუ არა ქირას. გადმოვედით დედაჩემის ბინაში, რომელიც ახლოსაა სტიქიის ზონასთან. დაახლოებით ათი დღეა პურიც არავის მოუტანია ჩვენთვის. მითუმეტეს ნათქვამი მქონდა გამგებლისთვის, რომ გზის ფულიც არ მქონდა და ვერ ვახერხებდი გამგეობაში მისვლას. თუმცა, ამაზე არავის რეაგირება არ მოუხდენია".