,,სტიქიის შედეგებზე ბევრი ვიმსჯელეთ, თუმცა ზარალის ანაზღაურებასთან დაკავშირებული პრობლემები მოუგვარებელი რჩება. დაზარალებული მოსახლეობა უნდა დაკმაყოფილდეს საცხოვრებელი ფართებით და აუნაზღაურდეს მატერიალური ზარალი, მაგრამ არა იმ ფორმით, რომელსაც მთავრობა სთავაზობს.
უძრავი ქონების შესახებ აეროგადაღება არაა საკმარისი, რომ განადგურებულ ნივთებზე სრულყოფილი ინფორმაცია მივიღოთ. დადგენილ უნდა იქნას ამ ქონებაზე პირის საკუთრების ან ამ უფლების აღიარებისთვის სამართლებრივი საფუძვლებიც. ამისათვის საჭიროა ტექნიკური აღრიცხვის არქივში დაზარალებულ პირთა კუთვნილ ქონებაზე დოკუმენტაციასთან გაცნობა, რაც მოგვცემს საჯარო რეესტრში არარეგისტრირებული ქონების შესახებ ტექნიკური და სამართლებრივი ხასიათის ინფორმაციას. სახელმწიფომ ხელი უნდა შეუწყოს დაზარალებულ მოქალაქეებს ქონებაზე უფლების დამადასტურებელი დოკუმენტაციის მოძიებაში, რაც მათ სამომავლოდ დაეხმარება.
დაუშვებელია ზიანის ანაზღაურება სსიპ.-ების ბიუჯეტის ხარჯზე, ამისათვის არსებობს სახელმწიფო ბიუჯეტი. იუსტიციის მინისტრისთვის გამოსავალი იმაშია, რომ იუსტიციის სახლები აღარ აშენდება და ამ თანხით გაეწევათ დაზარალებულ მოქალაქეებს დახმარება რაც არასწორია, რადგან ეს არ უნდა გადადიოდეს ინფრასტრუქტურული პროექტების ხარჯზე და ამისათვის აუცილებელია შესაბამისი ფინანსური რეზერვის არსებობა.
მართალია წულუკიანს უკრაინაში ვიზიტისას მინისტრმა პეტრენკომ აცნობა, რომ იქ იუსტიციის სახლები არ აშენდება, მაგრამ ადგილზე მას არავინ დახვედრია, ვინც აუხსნიდა - რატომ. ამიტომაც გასაკვირი არაა რომ წულუკიანმა უბრალოდ არ იცის რატომ უნდა არსებობდეს ან არ არსებობდეს იუსტიციის სახლები და არც ის თუ რა სახის ხარჯთან ან მოგებასთან გვაქვს საქმე. ის რომ სახელმწიფო ბიუჯეტი ვერ აუდის ხარჯებს შემთხვევითი არაა. სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნაკვეთების ფუნქციის შეცვლა და მისი არასასოფლო-სამეურნეოდ ქცევა დღეს პრობლემაა, რამაც სამშენებლო ბიზნესი და მრეწველობა შეაფერხა. ამას ემატება ის ფაქტორი, რომ უძრავი ქონების ბრუნვაუნარიანობა შესუსტდა. სასოფლო- სამეურნეო დანიშნულების მიწებზე გარკვეულმა შეზღუდვებმა და ინვესტორებთან არამართებულმა დამოკიდებულებამ ბიუჯეტს შემოსავლების მხრივ პრობლემები შეუქმნა, მაგრამ სამაგიეროდ „სისხლით მორწყული მიწაწყალი“ ისევ გაჭირვებული კაცის და ისევ გავერანებულია, ქვეყანას კი ფული არ აქვს. მთავრობის მუშაობამ აჩვენა, რომ მას არათუ არასწორი, არამედ ქვეყნის განვითარების ხედვა საერთოდ არ აქვს, რაც მხოლოდ იმას გვპირდება, რომ ამ მხრივ მომავალში მეტი პრობლემა გვექნება.
ძირითად პრობლემად ისევ არაკომპეტენტურობა რჩება და ამის გამო მსგავსი სტიქიური უბედურება შესაძლოა სხვა რეგიონებში გაცილებით მძიმე ფორმითაც დაგვატყდეს თავს. მთიანი სოფლები აბსოლუტურად დაუცველია წყალდიდობისგან, ზვავისგან თუ მეწყრისგან. მოსახლეობისთვის გაცხადდა, რომ ის დაუცველია, სამაშველო ოპერაციებისთვის ქვეყანა უსუსურია და რომ მთავრობას არ გააჩნია ქვეყნის განვითარების გეგმა.
მრჩება კითხვა; რით იცავს სახელმწიფო ამ ხალხს ან რა პრევენციულ ღონისძიებებს ატარებს ხელისუფლება საფრთხეების თავიდან ასაცილებლად?“ - წერს ბურჭულაძე.
მასალის გამოყენების პირობები






