„დღეს 2015 წლის 1 ივნისია. დღეს 15 წელი გავიდა რაც ჩემი ძმა, გურამ თევზაძე უღმერთოდ მოკლეს. დღემდე არც ერთ ხელისუფალს არ გახსენებია, რომ ტერ-აქტს გამოძიება ჭირდება, მკვლელს პოვნა, ხოლო ნაპოვნს გასამართლება. და ამ დროს არანაირი მნიშვნელობა არა აქვს, ვინ ვისი ძმაა, მამაა თუ შვილი. ხანდაზმულობის ვადა აქ არ მოქმედებს. ასეთ ვითარებათა გამოა, რომ ხელისუფალნი კარგავენ ნდობას. თუ ვინმე ფიქრობს, რომ ჩემი ძმა არავის გაახსენდება, ცდება ძალიან. ბევრნი ვართ, ვისაც გვახსოვს. სახელმწიფოს ხათრით, ჯერ კიდევ სახელმწიფოს ველოდებით. შეგვიძლია ველოდოთ კიდევ. ჯობია, ვფიქრობ, ასე რომ იყოს. ქვეყნისათვის ჯობია. ისე, ერთ დღეს უფალი აუცილებლად მიგვანიშნებს ვისზე და როგორ ვიძიოთ შური, და იმ დღეს, ვფიცავარ, ისევე დაუნდობლები ვიქნებით, როგორც ისინი, ვინც 15 წლის წინ ჩემი ძმა მოკლა.
დღეს 2015 წლის 1 ივნისია, ბავშვთა დღე, სიხარულის განცდისა და ყვავილებიანი. დღეს ყვავილებს სასაფლაოზე ავიტან მხოლოდ.“- წერს დავით თევზაძე.
დავით თევზაძის ძმა, გურამ თევზაძე 2000 წლის 1 ივნისს, დიდ დიღომში განხორციელებული ტერაქტის შედეგად დაიღუპა.
მასალის გამოყენების პირობები






