,,ახლახანს ვუყურე აფხაზეთის საინფორმაციო ცენტრის გადაცემას -,,აფხაზეთს“. ძალიან გულგატეხილი ვარ პრემიერით. ნამდვილად ვერ წარმომედგინა, რომ 7- წლიანი ბრძოლის შემდეგ ჩვენი ტელევიზია ეთერში ასე უღიმღამოდ გავიდოდა - საბჭოური საინფორმაციო ,,ტრადიციის“ ყველაზე მდარე სტილში. პირველი გადაცემიდან დამრჩა მხოლოდ ,,ტიხრების“ ბრაგუნი და დევნილობის პერიოდის მენტალური სიმახინჯე-ტერმინი ,,აფხაზეთელი“ , რომელსაც წამდაუწუმ იმეორებდნენ გადაცემის ახალგაზრდა წამყვანები.
საკუთარი თავის მიმართ ,,აფხაზეთელი“ კანტი-კუნტად ადრეც გაისმოდა, მაგრამ ვერ დამკვიდრდა, რადგან არ გააჩნდა არავითარი ისტორიული, ეთნოგრაფიული თუ ლინგვისტური საფუძველი. ეს იგივეა კახელს ,,კახეთელი“ ვუწოდოთ, იმერელს- ,,იმერეთელი“, სვანს-,,სვანეთელი“ და ა.შ. ამ ათიოდე წლის გამოქვეყნებულ რესპუბლიკური სექტის ე.წ. აფხაზეთის კონცეფციაში არის ასეთი ჩანაწერი: აფხაზეთი აფხაზი ხალხის სამშობლოა, სადაც აფხაზებთან ერთად საუკუნეთა მანძილზე ცხოვრობდნენ ქართველები. მათთვის - სამშობლო, ჩვენთვის რამდენიმე საუკუნის სახიზნო, -ასეთია ამ სიბნელის არსი. ,,აფხაზეთელიც“ ამ ოპერეიდანაა. ისინი აფხაზები, ჩვენ-ხიზანი ,,აფხაზეთელები“. ეს არის ამ საეთერო სიახლის, სინამდვილეში კი ,,ბაბაიას ფსიქოლოგიის“ კიდევ ერთი სრულიად ბრიყვული და ლაჩრული გამოვლინება. ტელევიზია საზოგადოების ცნობიერებაზე მძლავრი ზემოქმედების საშუალებაა, მსგავსი უპასუხისმგებლო სააგიტაციო ექპერიმენტები კი დიდ ზიანის მომტანია, რომელის აღმოფხვრასაც შესაძლოა გაცილებით მეტი დრო დასჭირდეს, ვიდრე თავად ტელევიზიის აღდგენას.
,,აფხაზი“ ქართული სიტყვაა. აფხაზი ქართველია, ისევე როგორც აფხაზეთია საქართველო. თუ ამის თქმა ჯერჯერობით გვიჭირს ეთნოკრატიული აზროვნების ტყვეობაში მყოფთ, იმას მაინც ნუ ვიზამთ ცენტრის ცენზორად მოვლენილ რუსეთუმეთა ვნებები ქვეყანას თავს მოვახვიოთ, ცნობიერება ვამახინჯოთ და მომავალი ჩვენივე ხელით დავიხშოთ.
აფხაზეთის ტელევიზიასთან 22 წელი მაკავშირებს, როგორც მის თანამშრომელს, ისე მის დამცველს. ძალიან მიმძიმს ამის თქმა, განსაკუთრებით იქ მომუშავე ძველი გვარდისათვის, მაგრამ სანამ ეს ვაკჰანალია არ შეწყდება, სანამ ეს 21-კაციანი ე.წ. სამეთვალყურეო საბჭო არ დაიშლება და საეთერო მაუწყებლობა არ გათავისუფლდება საბჭოური ხუნდებისაგან, მის ეთერში მონაწილეობისაგან თავს შევიკავებ. ვამაყობ, რომ ჩემს მეგობრებთან, ბ-ნ აკაკი ბაქრაძეთან, ბევრ ჩვენს გულშემატკივართან ერთად თავის დროზე შევქმენით თავისუფალი და მებრძოლი მაუწყებლობა. არ მინდა ეს ლეგენდა როდესმე გაფერმკრთალდეს“ - წერს მალხაზ პატარაია.
მასალის გამოყენების პირობები






