"საუკეთესო ფილმს Boyhood აიღებს. წესით მე American Sniper-ს უნდა ვქომაგობდე (როგორც “პირსისხლიანი ნაცი”) ანდა ორიდან ერთ-ერთს - The Theory of Everything ანდა The Imitation Game (როგორც ფიზიკისა და მათემატიკის ფანი).
მაგრამ Boyhood არის ამერიკული “ყოფიერების აუტანელი სიმსუბუქე” - უწყვეტი დრამა კონკრეტული ტრაგედიის გარეშე და თავისუფალ (და არა ტოტალიტარულ) გარემოში. ძალიან საინტერესოა!
American Sniper-ზე უკვე დავწერე და გავიმეორებ: კლინტ ისტვუდი ამერიკის და მსოფლიოს კარგი მოქალაქეა.
The Theory of Everything-სა და The Imitation Game-ს შორის კინემატოგრაფიული არჩევანი პირველის სასარგებლოა იმის მიუხედავად, რომ მეორე უფრო მნიშვნელოვანი მგონია 2 მიზეზის გამო: 1. ალან ტურინგის საკაცობრიო როლის დაფასება; 2. ტოლერანტობის ქადაგება.
The Grand Budapest Hotel არის იმის ნიმუში, თუ რატომ არსებობს კინოკამერა. ეს ფილმი, უბრალოდ, მიყვარს. რეჟისორის ოსკარი, ჩემი აზრით, ვეს ანდერსონს ეკუთვნის.
Foxcatcher კარგი ფილმია, თუმცა საქართველოში მის განსაკუთრებულ პოპულარობას ჩვენი კონტექსტი განაპირობებს. რადგან Birdman არ მაქვს ჯერ ნანახი, მაიკლ კიტონის შანსებს მამაკაცის ძირითად როლზე ვერ ვაფასებ, თუმცა სხვა ნომინანტებს შორის სტივ ქარელის შანსები ყველაზე მაღალი მგონია.
ქალის ძირითად როლზე ვერაფერს ვამბობ (ამ კატეგორიაში ნომინირებული ფილმების უმრავლესობა არ მაქვს ნანახი), თუმცა არა კირა ნაითლი ნაღდად. ქალის მეორეხარისხოვან როლის ნომინაციაში პატრიშა არკეტი თუ გაიმარჯვებს, არ გამიკვირდება. ზუსტად ზის როლში.
მამაკაცის მეორეხარისხოვან როლში ვგულშემტკივრობ ჯეიკეი საიმონსს. ზოგადად, ამ კატეგორიაში კარგი არჩევანია.
უცხოურენოვანი ფილმის კატეგორიაში ჩემი ფავორტი “ლევიათანია” (ამ ფილმს ცალკე სტატუსი ეკუთვნის).
და ბოლოს, Two Days, One Night მოსაწყენი, უღიმღამო მამერცხენე ნარატივია. “კინოკამერის მოცდენა” - ასეთია ჩემი შეფასება.
* არ მაქვს ნანახი Birdman"- წერს ზურაბ ჭიაბერაშვილი.
მასალის გამოყენების პირობები






