მსახიობ ზურა პირველის ლექსი:
მიშა-ბიძინა, მიშა-ბიძინა,
მომავლის დარდმა შემიღიტინა!
ბიძინა დედაა ჩემი, მიშა მამაა ჩემი,
წვრილწვრილი დეპუტატები – და ძმებია ჩემი.
დღეს თავისუფალ საქართველოში
ჩვენ ვართ ჩვენივე თავის პატრონი!
არჩევანი გვაქვს უზარმაზარი,
ნუ ავჩქარდებით, ვიმსჯელოთ ნელა!
მურვან ყრუ ჯობდა, თუ შაჰ-აბასი?
სტალინ-სოსო, თუ ედვარდ ამბროსი?
მაგრამ ამათაც თუ გადავურჩით,
ჩვენთვითონ შევჭამთ ერთმანეთს ყველა!
დროს უნდა ავყვეთ აუცილებლად,
შევცვალოთ ჩვენი ჩაცმის კოდექსი.
ქართულ ჩოხაზე დაგვამშვენებდა
მარცხენა ხელზე დიდი როლექსი.
ახლო მეგობარს ვუწიდებთ close,
ასსას მაგივრად შევძახებთ wow-ს,
ამას ერქმევა нос-ი ან nose,
კონცერტს და თეატრს ვუწოდებტ show-ს.
ეთოგრაფიულ-ასტრონომიულ
ტერმინებშიც კი ცვლილება შევა:
და დედამიწას ამიერიდან
დედა-ბიძინას ვუწოდებთ ყველა.
დედა სამშობლო - მიშა-countrey
და დედა ენა კი - მიშიკო-ენა.
წინათ ბავშვები ჩხუბობდნენ,
რომელიაო ძლიერი:
ირმისა, თუ ხუთკუნჭულა,
ფრიდონი, თუ ტარიელი…
მერე, დრო რომ შეიცვალა:
რემბო, ბრუს ლი, ჩაკ ნორისი…
ნეტავ, რომელი აჯობებს,
სამბისტი, თუ კარატისტი…
ახლა იმაზე ჩხუბობენ:
მიშისტი, თუ ბიძინისტი.
ორ ზღვას შუა ძველისძველად, საომარი იყო ლელო,
ვერ გადარჩა – ქართველებმა სულ შეჭამეს საქართველო!
მასალის გამოყენების პირობები






