იყო ასეთი ორგანიზაცია სახელწოდებით კმარა (კახეთში მედიკო მეზვრიშვილი კმარას რომ ვერ იმახსოვრებდა, გეყოებს ეძახდა ხოლმე კმარელებს). ამ კმარაში ძირითადად სტუდენტები და ახალგაზრდები იყვნენ. ხო და ეს კმარა პატარ-პატარა აქციებს აწყობდა სხვადასხვა პრობლემებზე.
შევარდნაძეს ისეთი შიშები გაუჩინა ამ კმარამ, რომ მთავრობის სხდომა არ გადიოდა უფასო რეკლამა რომ არ გაეკეთებინა ჩვენი, და აქციას ვერ ვაწყობდით პოლიციას რომ არ დაეშალა-დაერბია ხოლმე. ხო და იცი მერე ამ ყველაფრის დასასრული რა იყო?
აბა წარმოიდგინე, შევარდნაძეს და მის მთავრობას ყურადღება რომ არ მიექციათ კმარელებისთვის და მათი აქციებისთვის, არც პოლიციას რომ არ დაერბია და დაეშალა ეს ჩვენი აქციები, რა იქნებოდა ამ შემთხვევაში? ალბათ არც არაფერი საყვარელო (სააკაშვილმა და ნაციონალურმა მოძრაობამ მას შემდეგ დაიწყო აქტიურობა, რაც დაინახა რომ ეს პატარ-პატარა მშვიდობიანი აქციები "ჭრიდა" და ამაზე მაშინდელი ქვეყნის მმართველი იჭრებოდა ).
ხო და ეხლა ამ ყველაფერს რატომ გიყვები საყვარელო იცი? იმიტომ კი არა რომ ძალიან მომწონს შენი მთავრობა და დიდი ხანი მინდა რომ იყოთ ქვეყნის მართვის სადავეებთან. არა, მაგის გამო არა. ორი მიზეზი მაქვს.
1. უბრალოდ იმდენად ჩქარა არ მინდა დასრულდეს ივანიშვილის მთავრობის მმართველობა, რომ ხალხმა კარგად ვერ შეიგრძნოს რა დედის ტ . . . . . აც მისცა ხმა; და მე-2. არ მინდა ნაციონალები ამავე შემადგენლობით დაბრუნდნენ ქვეყნის მართვის სადავეებთან (დიდი წმენდაა ჩასატარებელი ნაციონალების შიგნით და ამას დრო სჭირდება)."
ხო კიდევ ერთი. თავის ზემოთ აწევას და ჰაერში ყურებას, სისულელეების კეთებას და ლაპარაკს, ჯობია თავი დაბლა დასწიო და საქმეს მიხედო. ნუ აიჭრები ხოლმე აქციას თუ მოგიწყობენ. შენ დედოფლისწყაროში მორბენალი პატარა მოძველბიჭო ახალგაზრდა აღარ ხარ. შენ ეხლა ქვეყნის პრემიერ-მინისტრი გქვია და შეეჩვიე იმას, რომ საჯარო პირი ხარ. საჯარო პირებს კიდევ რა თმენის ვალდებულებებიც აკისრიათ, ამაზე შემდეგში ჩაგიტარებ პატარა ლექციას.
მასალის გამოყენების პირობები






