"ფეისბუქის" ერთ-ერთი მომხმარებელი, ივანე გოლიაძე, რომელიც პროფესიით ფოტოხელოვანია და ხშირად გადაუღია ქალაქის ხედები, ტელეანძის განათებასთან დაკავშირებით ერთ ამბავს იხსენებს: "ამ ამბავს ახლა პირველად ვწერ.

დღეს გამახსენა ანძის ჩაქრობამ. რომ გითხრათ მეწყინათქო მოგატყუებთ, მაგრამ რაღაცა დონის განათება, თუნდაც მბჟუტავი ურიგო არ იქნებოდა. ამბავი კი რამოდენიმე წლის წინ დაიწყო. თუ არ ვცდები 2009 წელი იყო. ტელეფონმა დამირეკა და ინგლისურად მოსაუბრე ფრანგულ აქცენტიანი მამაკაცი დამელაპარაკა. მეუბნებოდა რომ ჩემთან უნდოდა შეხვედრა ფოტოების თაობაზე.

მივედი რედისონში(იქ დავთქვით შეხვედრა) და შემხვდა ფილიპე. ერთ-ერთი გამნათებელი კომპანიის თანამშრომელი იყო და თბილისში რამოდენიმე შენობის განათების დიზაინერი გახლდათ. იმ პერიოდში შუშის ხიდის, ე.წ ჰიგიენური საფენის განათებაზე მუშაობდა. შემიკვეთა თვისივეგანათებული შენობების ფოტოები, მათ შორის ანძაც იყო.

მე შეკვეთა შევასრულე და მერე დაიწყო ჩვენი მეგობრობა. საკმაოდ კარგი ადამიანი იყო და იუმორშიც არ უჭირდა. ერთხელ ერთ-ერთ კაფეში ვისხედით და ღვინოს ვწრუპავდით. იქვე იყო ფილიპეს ჰოლანდიელი კოლეგა. ანძას გახედა ფილიპემ, მომიტრიალდა და მითხრა: ანძის განათება მოგწონს? მე დავიბენი, მაგრამ ვარჩიე სიმართლე მეთქვა. - ძირითადი განათება მომწონს, აი ის ყვითლად რაც ანათებს და ის ციმციმები, რომლებიც არასოდეს ისვენებენ ხანდახან გულსაც მირევს როცა დიდხანს ვუყურებთქო.

გაეცინა, ხელის გული ჩემს ხელისგულს შემოარტყა და მითხრა: - ეს ძირითადი განათება ჩემი დიზაინია და ის ციმციმები ერთმა დიდმა და მაღალმა "ბავშვმა" დაგვაყენებინა, რას იზამ ასეთი გემოვნება აქვსო :)) მე იმ წამსვე გამოვიცანი დიდი და მაღალი ბავშვის სახელი :)) - მერე ისიც მითხრა, მაინც არ თქვა აქ კედლებსაც ყურები აქვსო, მაგრამ ახლა ვწერ ამ ამბავს.

სამწუხაროდ ფილიპე წელიწადნახევარია გარდაიცვალა და დიდ ბავშვსაც აღარავინ ეკითხება ანძის განათების ამბავს...“- წერს ფოტოხელოვანი.