,,საახალწლოდ სულგუნის საყიდლად ძველ და ნაცად ადგილს მივაკითხე. ახალი ქალი დამხვდა, ზომიერად განიერი, შავით შემოსილი, მსუბუქი მეგრული კილოთი. დახლზე –– ძველებურად ფართო არჩევანი. ვუთხარი, როგორიც მინდოდა და ვთხოვე, გამასინჯე–მეთქი. სულგუნს სკალპელივით დაუსვა დანა და ფრთხილად ამოთალა ნაჭერი. დახლის მიმართ გვერდულად დავდექი და დიდხანს, რეცეპტორებზე გონების კონცეტრირებით ვაგემოვნებდი სულგუნს. ამ დროს შემომესმა ქალის ხმა:

–– ასავალ–დასავალის რედაქტორი როა, ლაშა, გეცოდინებათ თქვენ, ზუსტად მისნაირად სინჯავთ სულგუნს“, - წერს დავით პაიჭაძე.