ბლოგერი ლამარა აბჟანდაძე "სარკესთან" ყვება თუ როგორ აითვისა კომპიუტერი.

ბლოგერი ყველა ადამიანს მვუწოდებს, რომ გონება გაავარჯიშონ. იგი ამბობს, რომპრაქტიკიდან ვხვდება თუ როგორ მოქმედებს გონების ვარჯიში ადამიანზე.

"2 წელია, რაც კომპიუტერთან ვმუშაობ. გურიაში ვიყავი ჩემს ქალიშვილთან. იქ არასამთავრობო ორგანიზაცია აქვს და ხშირად ვსტუმრობ ხოლმე. ერთ დღესაც მარტო დავრჩი სახლში. თავი ვერაფრით შევიქციე. მეზობლებთანაც ვერ გადავდიოდი, უცხო გარემო იყო ჩემთვის.

ქალიშვილმა მომიტანა კომპიუტერი და 2 საათი დამჭირდა ელემენტარულის ასათვისებლად. დღის ბოლოს უკვე იმდენი ვიცოდი, რომ პირველი პოსტი დავწერე. კარგად მახსოვს, ეს პოსტი "ქართულ მარშს" ეხებოდა. იმხელა აჟიოტაჟი ატყდა, თავადაც გავოცდი. რეჟისორმა, ანდრო დადიანმა დამირეკა და მითხრა, პოსტების წერა მშვენივრად გამოგდის, ერთი სცადე და ბლოგიც დაგვიწერეო.

"ყველაფერი, რაც არ მავიწყდება" – ასეთი სათაურით გამოქვეყნდა ჩემი პირველი ბლოგი, რომელიც ძირითადად ჩემს ბავშვობას, რეპრესიების წლებს, ომის პერიოდს უკავშირდება. ამ ნამუშევრით უამრავი ადამიანი დაინტერესდა. სხვა ბლოგერების ნამუშევრებსაც გადავხედე და გამიკვირდა, ამხელა გამოხმაურება მათ არ ჰქონიათ.

ყველა ადამიანს მოვუწოდებ, არამარტო ჩემი ხნისას, 60 წლის ზემოთ ვინც არიან, რომ გონება გაავარჯიშონ. მკვლევარი არ ვარ, მაგრამ პრაქტიკიდან ვხვდები, რომ გონების ვარჯიში ძალიან კარგად მოქმედებს ადამიანზე. ფიქრი, განსჯა, იმედი გვაცოცხლებს.

ამას წინათ ლექსი წავიკითხე და თითქოს ჩემზეა დაწერილი – “არა, არ ვბერდები, უბრალოდ დრო მიდის, მიდის და თვალებთან ღარები ჩნდებიან”. ეს სიმართლეა. 90 წლის ვხდები. გადატანილი ემოციები მხრებზე ძალიან მძიმედ მაწევს, მაგრამ ცხოვრებას არ ვნებდები.