როგორც „სარკე“ წერს, საქართველოში მულტიპლიკაციურ ფილმებს აფორმებდა და საპატრიარქოში კაბინეტიც ჰქონდა გამოყოფილი ხატწერისთვის, მაგრამ ფინანსური პრობლემების გამო 1995 წელს შვეიცარიაში წავიდა, სადაც მომავალი მეუღლე , ფრანგი მხატვარი ბერნარ პოლაკი გაიცნო და მასთან დაოჯახების შემდეგ საფრანგეთში გადავიდა საცხოვრებლად, სადაც ქალაქ ჰიუნინგში ბავშვებს შემოქმედებით მასტერ კლასებს უტარებს.
„სამთავროს დედათა მონასტერში ერთი თვე ვცხოვრობდი. ერთხელ კაბა შევუკერე. მამა გაბრიელმა რომ დაინახა, ატირდა. იკითხა, ვინ შეკერაო. დედებმა თითქოს გზა გახსენ და მკითხრა, შენ რა გქვვიაო. არ ვიცი , მომეჩვენა თუ იმ კოშკს ჰქონდა აკუსტიკა, მაგრამ მამა გაბრიელის ხმა გრუხუნივით გაისმა, ჩამიხუტა და დამლოცა.
მერე იცით რა მოხდა? საფრნგეთში რომ მოვხვდი, რუსულემოვან ეკლესიაში მივედი. ერთი მორმწუნე გოგო მოვიდა ემთან და მითქვა, მამა გაბრიელი გამომეცახადა, მან ჯავა შემიკერა და საქართველოში გადაეცი , ეს კაბა დაჭრან და დაურიგონ ყველასო. გავოგნდი.
წლები რომ გავიდა, მაია ჩავიდა სამთავროს მონასტერში და დედა პარასკევას მოუთხრო ეს ამბავი. 2013 წელს ჩამოვედი საქართველოში და დედა პარასკევამ მაჩუქა თავისი დაწერილი წიგნი მამა გაბრიელზე და ჩემი შეკერილი კაბის ნაწილი. თურმე დაუჭრიათ.
პატარა ნაწილი დავტოვე ჩემთვის, რადგან აქ ჩვენს ეკლესიასაც მივეცი. როგორც რელიკვიას ისე ვინახავ, ბროლის სათავსოშია მოთავსებული და ხატებთან მიდევს, პაწაწინა ნარილი კულონში ჩავდე და ვატარებ, ვიცი, რომ მიცავს" - ამბობს მხატვარი.
მასალის გამოყენების პირობები






