რომან გოცირიძე თვლის, რომ გაბუნიამ თავისი გამოსვლით მრევლს გაუცხოების მომენტი მოუხსნა. ენმ-ს წევრი არც იმას გამორიცხავს, რომ ჟურნალისტმა საპატრიარქოსაც მოულბო გული.
"გიორგი გაბუნიამ განაიარაღა მრევლი არა მხოლოდ იმით, რომ არის ჭკვიანი, საუკეთესო ჟურნალისტი, კარგი ორატორი და კარგი ადამიანი, არამედ იმით, რომ აჩვენა, ერთი თქვენთაგანი ვარო. მოუხსნა გაუცხოების მომენტი.
ბევრმა, ალბათ, ცრემლებიც კი ღვარა გიორგის აღსარება-მონოლოგზე.
საპატრიარქოსაც გული მოულბო, ალბათ.
თუმცა, პრობლემა მაინც სხვა რამეშია: სინამდვილეში, გიორგის ურწმუნობაში ან მკრეხელობაში კი არ სდებდნენ ბრალს, არამედ იმაში, რომ მან სცადა, სიტყვისა და გამოხატვის თავისუფლების საზღვრების გაფართოება საქართველოს პირობებში, რომელიც ჯერ კიდევ ძალიან შემოფარგლულია და ასი წლით მაინც ჩამორჩება ევროპულს. იმასთან შედარებით, რასაც თავის წმინდან დედაკაცზე ამბობდა ას წელზე მეტი ხნის წინათ ანატოლი ფრანსი ”პინგვინთა კუნძულში”, გიორგი გაბუნიას გამონათქვამი, რომელიც მასზე თავდასხმის საბაბი გახდა, საამო საუბრად მოგვეჩვენება.
წარმუდგენლად დიდი იყო გიორგიზე მორალური წნეხი და შესაძლოა, ფანატიკოსების მხრიდან ფიზიკური ზემოქმედების საფრთხეც (რაც დღემდე არცაა გამქრალი). მის მიმართ მხარდაჭერაც არ იყო იმ ზომის, რასაც იგი იმსახურებს.
გიორგიმ აირჩია ის ფორმა, რომელიც შექმნილ ვითარებაში მან ჩათვალა უფრო სწორად. ეს მისი გადასაწყვეტი იყო და ვერც ვერავინ გაამტყუვნებს ან უკარნახებს, თუ როგორ უნდა აეხსნა თავისი სიმართლე.
საკმეველის სურნელების სუნამო თუ არსებობდა, ეს კი ნამდვილად არ ვიცოდი,“ - წერს გოცირიძე.
მასალის გამოყენების პირობები






