ერთი წელი თვითმმართველი ქალაქის სტატუსის გაუქმებიდან - რა ნეგატიური გავლენა იქონია ამ გადაწყვეტილებამ ზუგდიდზე

პოლიტიკა - 14:42, 22 May, 2018

1353

1 წელი გავიდა მას შემდეგ, რაც ზუგდიდს თვითმმართველი ქალაქის სტატუსი ჩამოართვეს და თვითმმართველი ქალაქი და თემი გაერთიანდა. აღნიშნული ფაქტს კატეგორიულად ეწინააღმდეგებოდა „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა“ , ენმ-ს წევრი ანი წითლიძე ამ მოვლენებიდან ერთი წლის შემდეგ იმ ნეგატიურ მოვლენებზე წერს, რაც ამ ფაქტმა იქონია თვითმმართველობის, როგორც ინსტიტუციურ განვითარებაზე:

„როგორც მოსალოდნელი იყო და ვპროგნოზირებდით ზუგდიდისთვის თვითმმართველი ქალაქის სტატუსის ჩამორთმევა და ორი მუნიციპალიტეტის გაერთიანებამ ნეგატიური გავლენა იქონია ადგილობრივ თვითმმართველობის, როგორც ინსტიტუციურ განვითარებაზე, საკრებულო და მერი კიდევ უფრო კონტროლირებადი გახდა ცენტრალური ხელისუფლების, რეგიონში გუბერნატორის მხრიდან, საკრებულო ფაქტობრივად ნოტარიული ბიურო გახდა, სადაც ნებისმიერ გადაწყვეტილება ისე მიიღება და უმრავლესობის წევრები ისე აძლევენ ხმას, ხშირ შემთხვევაში არც კი იციან რას ეყრება კენჭი. მუნიციპალიტეტების გამსხვილებამ კიდევ უფრო დაშორა ადგილობრივი ხელისუფლება ადგილობრივ მოსახლეობას, რაც მოსალოდნელი იყო, მუნიციპალიტეტში შემავალი 30 სოფელი სულ სხვა საჭირობების წინაშე დგას ვიდრე ქალაქი. მუნიციპალიტეტების კვლავ გაერთიანების ძირითად არგუმენტებად სახელდებოდა, რომ გაყოფილმა ერთეულებმა ვერ უზრუნველყვეს საკუთარი შემოსავლების ზრდა, მუნიციპალური სერვისების გაუმჯობესება და მოქალაქეთა ჩართულობა. თუმცა მუნიციპალიტეტის გაერთიანების ერთ წლის თავზე არც ერთი ეს პრობლემა არა თუ გამოსწორებულა პირიქით გაუარესდა. კიდევ ერთი არგუმენტი რომელიც მუნიციპალიტეტების გაერთიანების დროს ხელისუფლების მხრრიდან სახელდებოდა ადმინისტრაციული ხარჯების შემცირება იყო. აქაც პირიქით მივიღეთ, გაერთიანებული ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში 500 მეტი თანამშრომელი მუშაობს ვიდრე წინა გაყოფილ მუნიციპალიტეტში იყო, საბოლოო ჯამში ზუგდიდის ბიუჯეტს 2300 საჯარო მოხელის რჩენა უწევს რომლებიც გაუგებარია რა ფუნქციას ასრულებენ სხვადასხვა აიპიებში. ნახევარი მილიონით გაიზარდა ადმინისტრაციულ ხარჯები.

არც ადგილობრივ თვითმმართველობაში მოქალაქეთა ჩართულობის მხრივ გადადგმულა ნაბიჯი. პირიქით, ადგილობრივ თვითმმართველობას ახლა უფრო მეტად უჭირს ადგილობრივ მოსახლეობასთან კონატაქტი ვიდრე წინა მუნიციპალიტეტში. თუ მანამდე ქალაქში 60 000 მოსახლესთან უწევდა კონტაქტი ახლა გაერთიანებული მუნიციპალიტეტის პირობებში 140 ათასზე მეტია. რაც საერთოდ გამორიცხავს ადგილობრივი თვითმმართველობის ფუნდამენტურ ფუნქციას უფრო ახლოს იყოს ხალხთან. ფორმალურია ადგილობრივი საერთო კრებები, მთელი თავისი საკანონმდებლო ხარვეზებით რომელიც მოსახლეობის რეალურ მონაწილეობას ადგილობრივი თვითმმართველობის საქმიანობაში ფაქტობრივად გამორიცხავს.

იგივე დარჩა კორუფციული სქემები და ტენდერები ადგილობრივი თანამდებობის პირების მონაწილეობით, საკრებულო კი ვერ ასრულებს მთავარი მონიტრონგის ფუნქციას მერიაზე. ამ ფონზე, შემცირდა სოციალური პროგრამები, მაგალითად შშმპ პირებზე ერთჯერადი დახმარებები, მედიკამენტების დაფინანსების პროგრამა, უფასო სასადილოს ბენეფიციარების დღიური ულუფა 97 თეთრზე ნაკლები გახდა. ვერც ერთი მნიშვნელოვანი პროექტი მუნიციპალიტეტში ვერ განხორციელდა. ბიუჯეტი ისევ არ არის პროგრამული და გაურკვეველია ბიუჯეტის პრიორიტეტები, მუნიციპალიტეტს არა აქვს განვითარების გეგმა და ვერანაირ გრძელვადიან შედეგს ვერ აღწევს განვითარების კუთხით.“- აცხადებს ანი წითლიძე.