"ნაციონალური მოძრაობის" ერთ-ერთი ლიდერი რომან გოცირიძე საბანკო სისტემის მთავარ პრობლემას ასახელებს და ამ სექტორზე მმართველ პოლტიკური ძალის გავლენაზე საუბრობს.

"ქვეყნის საფინანასო ბაზრზე ჩამოყალიბდა მონოპოლიური მდგომარეობა( ძირითადად, ბოლო 5 წელიწადში) დაშეიზღუდა კონკურენცია. წარმოიქმნა ოთხბანკიანობის პერიოდი. ხელისუფლების ან ხელისუფლებასთანჩახუტებული 4 ბანკი არის ქართუ, ლიბერთი, ტბს, საქართველოს ბანკი. ეს მთელი საბანკო სისტემის 85 პროცენტზემეტია. დანარჩენი ბანკები ვერ უწევენ მათ კონკურენციას. ვტბ საერთაშორისო სანქციებშია მოქცეული, როგორცრუსული ბანკის შვილობილი, პროკრედიტბანკი მთავრობის მიერ ბიზნესის "წახალისების" არაეფექტიანიპოლიტიკის( იხ. რა მოხდა სოფლის მეურნეობაში მილიარდობით სახელმწიფო ინექციის შემდეგ) და დიდიოთხეულის მონოპოლისტური მდგომარეობის შედეგად განიდევნა მცირე და საშუალო ბიზნესის სეგმენტიდან(მისი ამ სახის სესხები იყიდა ტბს ბანკმა). რაც შეეხება ჰუალინგის ბანკს( ბაზისბანკი), მას არაფორმალურად ხელიშეუშალეს გაფართოებაში და ჩაუშალეს ბანკ "რესპუბლიკის" შესყიდვის შესახებ გაფორმებული წინასწარიხელშეკრულება. სხვა ბანკები ვერ ქმნიან ამინდს, რადგან ძალიან მცირე ზომისანი არიან.

დღეს საქართველოში ბანკები გახდნენ პოლიტიკის გამგრძელებლები საფინანსო სფეროში. პოლიტიკა კიარაკონსტიტუციურად წარიმართება ერთი არაფორმალური მმართველის მიერ. ბანკები აქციეს პოლიტიკისინსტრუმენტად. ბანკებმა და მასთან დაკავშირებულმა ჰოლდინგებმა მიიღეს მსუყე ლუკმები ხელისუფლებისაგან-დიდ ბიზნესპროექტებში მონაწილეობა, ინექციები ბიუჯეტიდან( სახაზინო ვალდებულებები, ბიუჯეტის ნაშთებზეარსებული ფული, ეროვნული ბანკის განუზომლად დიდი რეფინანსირების სესხები) და სხვა.

მონოპოლიურობა და ხელისუფლების მხრიდან საკუთრებითი და პოლიტიკური კონტროლი -ესაა საბანკო სისტემის მთავარი პრობლემა. ეს ხელს უშლის ქვეყანაში ეკონომიკის განვითარებას.

დამთავრდა ბანკებისადმი უპირობო მხარდაჭერის ხანა, გამომდინარე "იდეოლოგიურ-ფილოსოფიური"მოსაზრებებიდან. მხარდაჭერა იქნება კონკრეტული შედეგების მიხედვით.

და კიდევ ერთი რამ: საბანკო სექტორში დასაქმებულთა 99 პროცენტს აქვს დაბალი ხელფასი. იმ მოგებისოდენობიდან, რასაც მოწინავე ბანკები ღებულობენ, ეს რბილად რომ ვთქვათ, გაუგებრობაა. არარბილად რომვთქვათ, წარმოუდგენელი უსამართლობაა, რომ ორი წამყვანი ბანკის ხელმძღვანელის წლიური ხელფასი იყოს ოთხ-ოთხი მილიონი დოლარი. საქართველოს რეიტინგისა და შესაბამისად ქართული ბანკების რეიტინგის მქონე მსგავდასავლურ ბანკებში წარმოუდგენელია ასეთი ფუფუნება. უფრო მეტიც, ბევრი მსოფლიო ტოპ ბანკისხელმძღვანელობას არ აქვს მსგავსი შრომის ანაზღაურება. ეს შეიძლება მოხდეს მხოლოდ ქართულ საბანკოსისტემაში წარმოქმნილი ზემოგების წყალობით.

რაც შეეხება ჩემს პერსონალურ დამოკიდებულებას- მუდამ ვიყავი და ვიქნები ჯანსაღი საბანკო სისტემისა დათავისუფალი, დერეგულირებული ბაზრის მხარდამჭერი.

ბანკების მიმართ გაჩენილი კრიტიკა არ ავნებს მათ. პირიქით.

ქინაქინა მწარეა, მაგრამ წამალია"- აცხადებს გოცირიძე.