„ყველაფერიც იცის ამ „მოპოეტო გარეწარმა“, მაგრამ ასე უბრძანა პატრონმა“

„ყველაფერიც იცის ამ „მოპოეტო გარეწარმა“, მაგრამ ასე უბრძანა პატრონმა“ - თაკო ჩარკვიანი

სოც.მედია - 12:10, 08 Mar, 2018

5042

პუბლიცისტი თაკო ჩარკვიანი „ფეისბუქკში“ სტატუსს აქვეყნებს და წერს, რომ მძიმეა, როცა ადამიანი ნიჭის ნაკლებობას განიცდის. ჩარკვიანის თქმითვე, თუ ადამიანს პოეტობა უნდა, მინიმუმ, ზიზღი არ უნდა ახრჩობდეს.

„ვინმე „მოპოეტო ელემენტი“ ბ.ს წერს, თაკო რატომ ამბობ, რომ 1969 წელს და 1972 წელს, ჯანსუღმა „რწმენის კედელი“ და „ჰიმნი თავისუფლებას“ დაწერაო, მე რატომ არ ვიცოდიო, ჩუმად დაწერაო? (საოცრება) რა არ გამიგია, მაგრამ ასეთი ბრალდება აღარ გამიგონია, არ იცი და ნუ იცი, რა ვქნა ახლა, მთელი საქართველო კი მღერის, ბატონო, და, სულ ცოტა, 100-ათასიანი ტირაჟით დაიბეჭდა ჟურნალში და ყველა კრებულში, რაც კი აქვს ჯანსუღს - აი საოცრება, ასეთი ბრალდება კომუნისტებისგანაც არ მსმენია - ისინი ამბობდნენ, რატომ წერთო, თორემ რატომ არ ვიცით ჩვენო, ამას ნაღდად არ ამბობდნენ. ეჰ, რას იზამ, რას არ გაიგებ, ძნელია ეტყობა, როცა გაწვალებს რაღაც და ვერ წერ, მძიმეა, ნიჭის ნაკლებობას როცა განიცდის კაცი (როგორც გალაკტიონი იტყოდა - „ნიჭი, ძამიკო, ნიჭი“) და თუ, მაინც და მაინც, პოეტობა უნდა, სულ ცოტა, მინიმუმ, ზიზღი არ უნდა ახრჩობდეს (მეტი სიყვარული სჭირდება მაგ საქმეს).

მოკლედ, რადგან ვიცი, მე არ მოვწონვარ, ამ „ღრუსულ სუბიექტს“, ჩემი სახელმწიფოებრივი პოზიციის გამო, ამიტომ ჯანსუღის ლექსით ვუპასუხებ;

„წამო ღმერთთან შეგარიგებ,

ის არს ჩვენი გამრიგე,

სიცოცხლე თუ ვერ გაიგე.

სიკვდილს როგორ გაიგებ?

მიწა გიმზერს ავი თვალით,

რეკენ ავი ზარები,

ციდან მოდის სამართალი-

შიშის ზარი მბრძანებლის.

ნისლში დგანან პოეტები,

ირგვლივ ანწლის მთებია,

დაუნდობლად მოვლენ მტრები,

მაგრამ გაწბილდებიან.

ჯ.ჩ.“

ამ უსუსურ მოპოეტო ელემენტ ბ.ს-ს, ყველა მაშინდელი (70-წლიანი რეჟიმის დროს) რუსთაველის პრემიის ლაურეატი და ჟურნალის რედაქტორი თუ კომუნისტების მოტრფიალე ჰგონია, დაღუპულა გენიალური ქართული კულტურა და გულწრფელად შემეცოდნენ მუხრან მაჭავარიანი (ჟურნალ „დილის“ რედაქტორი იყო), ნოდარ დუმბაძე (მწერალთა კავშირის თავმჯდომარე) ჭაბუა ამირეჯიბი( კინოსტუდია), ჯანსუღ ჩარკვიანი (ჟურნალ „ცისკრის“ რედაქტორი), ელდარ შენგელაია (კინო-კავშირის თავმჯდომარე), თამაზ ჭილაძე (ჟურნალ „მნათობის" რედაქტორი); ეს უცბად ვინც გამახსენდა, აკაკი ბაქრაძე (რუსთაველის თეატრის ხელმძღვანელი)... რა ვიცი, ვინ მოთვლის ამ უნიჭიერეს ხალხს, გურამ ფანჯიკიძე - ჟურნალ „განთიადის“ რედაქტორი, გალაკტიონი (ეს გენიოსი) ლენინის პრემიიის ლაურეატი. ასე რომ „დევიღუპეთ“ ამ „ტიპის“ აზროვნების მიხედვით. ეს „სუბიექტი“ დაგვრჩება შემფასებლად იმ ეპოქის და არ არის ეგ კარგი ამბავი.

ეჰ, ყველაფერიც იცის ამ "„მოპოეტო გარეწარმა“, რა და როგორ იყო, მაგრამ ასე უბრძანა „პატრონმა“, ახლა ასე ქენი, ეგება, კიდევ ერთხელ დავანთოთ ხანძარი კვლავ ქართველების ხელითო. აბა, ჰე,“ - წერს პუბლიცისტი თაკო ჩარკვიანი სოციალურ ქსელში.