გოგი ოჩიაურის გარდაცვალების ფაქტს სოციალურ ქსელში ნიკა რურუა ეხმაურება:

“დიდი ქართველი და დიდი ოსტატი, გოგი ოჩიაური ფიზიკური სამყაროდან სამარადისო სასულეთში გადაბარგდა. იქ გადავიდა და ბევრ სხვა რამესთან ერთად თან წაიღო ამბების მთელი სამყარო ჯადოსნური ხევსურეთისა, გასაბჭოების წინააღმდეგ მებრძოლი კაცებისა და ქალებისა, 60-იანი წლების ევროპული, არასაბჭოთა თბილისისა, მეორეჯერ საქართველოს დამოუკიდებლობის გამოცხადებისა, (რაზეც მისი ლამაზი ხელმოწერაცაა) და მთელი სამყარო უამრავი აზრისა, რომელთა მოსმენაც ასე ნუსხავდა მსმენელს.

ამ ამბების სმენა მეც მიყვარდა. ისინი, ისევე როგორც ძია გოგისთან ურთიერთობა, არა მხოლოდ სასიამოვნო რამეს წარმოადგენდნენ - არამედ იყვნენ შენი გაუმჯობესების, გამდიდრების, გაზრდის უშუალო, თავისუფალი გაკვეთილებიც. ისინი, გარდა მომყოლის განუსაზღვრელი მეხსიერებისა და მჭრელი, მაგრამ თბილი იუმორის, ყოველთვის შეიცავდნენ რაღაც დაფარულ მორალურ მარცვალს ადამიანური სიბრძნისა, რომელიც მანამდე მხოლოდ ყრუდ ნაგრძნობს ხელშესახებად გიქცევდა და რწმენად გაგიმაგრებდა. და ეს რწმენა ქართველობის კიდევ უფრო სხვაგვარად შეგრძნებაში, განცდაში ითარგმნებოდა ხოლმე. ჩემთვის ასე იყო. და ეს ძალიან იშვიათ ადამიანებთან ურთიერთობისას მომსვლია.

გრიგოლ რობაქიძე ფიროსმანზე დაწერილ საკუთარ ესსეს ასე ამთავრებს: "ხედავ ფიროსმანს, და... გჯერა საქართველო." მე ეს არეული მიძღვნა კი ამ სიტყვებით მსურს დავთავრო: უსმენ ოჩიაურს, და გრძნობ რატომ გიყვარს საქართველო.

მშვიდობით, დიდო მეგობარო”, - წერს რურუა.