ნარმანიას გენგეგმის ფიასკო

პოლიტიკა - 15:19, 18 Oct, 2017

1680

ავად თუ კარგად დასასრულს უახლოვდება ამ მოწვევის თბილისის საკრებულოს და თბილისის მერიის მოღვაწეობა.

წესით და რიგით ფინალური აკორდიც უნდა გაჟღერებულიყო ხმაურიანად დაანონსებული, 4 მილიონ ლარად ღირებული „დედაქალაქის მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმის განახლების“ დოკუმენტის მიღების სახით, მაგრამ რატომღაც ასე არ მოხდა.

რატომ?

რატომ მოხდა, რომ ჯერ კიდევ მოქმედი ქალაქის მერის უმთავრესი დაპირება, მისივე მერობის დროს შეექმნილიყო და დამტკიცებულიყო ქალაქის განვითარების სტრატეგიული დოკუმენტი არ განხორციელდა?

სექტემბრის დასაწყისში დავით ნარმანიამ ჟურნალისტებს განუცხადა, რომ გენერალურ გეგმაში სხვადასხვა სამინისტროების, უწყებებისა და ექსპერტების მხრიდან მიღებული შენიშვნების და წინადადებების გათვალისწინება მიმდინარეობდა და „ჯგუფი (სითი ინსტიტუტი), შემოსული შენიშვნებისა და წინადადებების ასახვას გენერალური გეგმის დოკუმენტში დაახლოებით ორ კვირაში დაასრულებს, რომლის შემდეგაც, ვფიქრობ, რომ წარვადგენთ დედაქალაქის საკრებულოში’’.

შეგვიძლია ვივარაუდოთ, რომ შენიშვნები და წინადადებები იმდენად ბევრი იყო, მათი გათვალისწინება საერთოდ ახალი ტიპის დოკუმენტის შექმნას ითხოვდა და ძველი დოკუმენტი შესაბამისად ვერანაირ კრიტიკას ვერ უძლებდა.

უმთავრესი დასკვნა, რომელიც ამ დოკუმენტის შესახებ უნდა დადებულიყო ეს იყო დამოუკიდებელი საერთაშორისო ორგანიზაციის საექსპერტო შეფასება. რამდენადაც ცნობილია ეს დასკვნაც მიიღეს მერიამ და დოკუმენტის ავტორებმა საფრანგეთიდან. აღმოჩნდა რომ დასკვნა საკმაოდ არასახარბიელოა და პრინციპულად ითხოვს დოკუმენტის განახლებას.

ყველაფერ ამას ემატება ისიც, რომ ქართული ოცნების მერობის კანდიდატის, კახი კალაძის პროგრამის ერთ-ერთ ძირითადი დაპირება ახალი „დედაქალაქის მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმის“ მიღებაა, რაც ასევე გამორიცხავს ბ-ნი ნარმანიას მიერ შემუშავებული დოკუმენტის ასეთი სახით მიღებას.

მაინც რა დოკუმენტი შემოგვთავაზეს მერმა და პროექტის ავტორებმა, რომ მისმა შინაარსმა ასეთი საყოველთაო კრიტიკა გამოიწვია?

ეს გახლავთ 4 მილიონ ლარად ღირებული „დედაქალაქის მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმის განახლების“ დოკუმენტი, რომელიც ავტორებისა და დამკვეთის განმარტებით, წარმოადგენს 2014 წლის 30 დეკემბერს № 20-105 დადგენილებით ქ. თბილისის საკრებულოს მიერ დამტკიცებული „ დედაქალაქის მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმის“ ერთგვარ რევიზიას.

რეალურად კი წარმოდგენილი იყო მხოლოდ გარემოს რეგულირების გეგმა თავისი საყრდენი რუკით, რომელიც ცვლიდა ქალაქის ფუნქციონალურ ზონებს და მისი ასეთი ფორმით დამტკიცების შემთხვევაში, თბილისს სულ სხვა რეალობაში მოუწევდა არსებობა.

ამ დოკუმენტის შესაქმნელად საკმაოდ დიდი შრომა გასწიეს ავტორებმა, შეაგროვეს უამრავი სტატისტიკური მონაცემი და საინტერესო ინფორმაცია. დოკუმენტის საბოლოო სახით წარმოდგენას საკმაოდ დიდი დრო დაჭირდა (თითქმის 2 წელი), დაიხარჯა ბიუჯეტის კუთვნილი 4 მილიონი ლარი და ბოლოს მივიღეთ მხოლოდ კეთილი სურვილების, რეკომენდაციების და კარგი ანალიტიკური მასალის ნაზავი სახელად თბილისის მიწათმოწყობის გენგეგმა, თუმცა კონკურსის პირობებით დამკვეთი შემსრულებელს სხვა არაფერსაც არ ავალდებულებდა.

თუ ამ დოკუმენტის მიღების პროცესს და მის შინაარს გავაანალიზებთ, აშკარად დავინახავთ კონკრეტული ჯგუფების პოლიტიკურ და ეკონომიკურ ინტერესებს და კარგად შენიღბულ კორუფციულ მომენტებსაც. ამ დოკუმენტის წყალობით ათასობით ადამიანის კერძო საკუთრება გახდებოდა საჯილდაო თემა საზოგადოებრივ და კერძო ინტერესს შორის. თბილისის ზღვის გარშემო არსებული მიწების მესაკუთრეები, დიდი დიღმის მიმდებარე კერძო დასახლებები, სადაც ახლაც მიმდინარეობს კანონიერი მშენებლობები, სავაჭრო სივრცეები (მაგ. ელიავას ბაზრობა) და სხვ. სულ მცირე 20-25.000 მესაკუთრის უფლებების კითხვის ნიშნის ქვეშ დაყენება, ბუნებრივია, არ დარჩებოდა მათი მხრიდან წინააღმდეგობის გაწევის გარეშე და ეს "საჩუქარი" წილად ერგებოდა ქალაქის ახალ მთავრობას და საკრებულოს.

ბუნებრივია ქალაქის მომავალ მმართველობას, ზედმიწევნით კარგად მოუწევს ამ დოკუმენტის შესწავლა, გასათვალისწინებელი იქნება უამრავი შენიშვნა და წინადადება, რომლებიც გააჩნიათ მთელ რიგ სამინისტროებს, პარლამენტის კომიტეტებს, მეცნიერებს, სამოქალაქო საზოგადოებას, კერძო მესაკუთრეებს, საერთაშორისო ორგანიზაციებს და მხოლოდ ამის შემდეგ გახდება შესაძლებელი განახლებული დოკუმენტის გამოტანა რეალურ საჯარო განხილვაზე და რათა ის მართლაც გახდეს საერთო თანხმობის დოკუმენტი.

ეს ყველაფერი კარგი, მაგრამ ჩნდება მთელი რიგი კითხვები.

რამდენ ხანში იქნება შესაძლებელი განახლებული დოკუმენტის წარმოდგენა?

რა ფინანსური სახსრები დაჭირდება ამ დოკუმენტის საფუძვლიან რევიზიას და ფაქტიურად ახალი დოკუმენტის შექმნას და ვინ გაიღებს ამ ფულს?

ვინ აიღებს თავის თავზე პასუხისმგებლობას თბილისის ბიუჯეტის კუთვნილი 4 მილიონის არაეფექტურ ხარჯვაზე და დაკარგულ 2 წელზე?

გვესმის, რომ ეს რიტორიკული და პასუხგაუცემელი კითხვებია, მაგრამ მაინც ვსვამთ ამ კითხვებს, იმ იმედით, რომ დედაქალაქის ახალმა მესვეურებმა არ გაიმეორონ ანალოგიური შეცდომები და ეხლა მაინც მოხერხდეს ქალაქისათვის სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანი ნორმალური დოკუმენტის შექმნა.

გოგი ლორთქიფანიძე, „სახალხო თვითმმართველობა“