პოეტი დავით დეფი ქართველთა მარშს რუსულ პროექტს უწოდებს და ,,ნიუპოსტთან“ აცხადებს, რომ დღეს თავისუფალი მოქალაქეების დევიზი რუსული ოკუპაციის წინააღმდეგ ბრძოლაა, ხოლო მცოცავი ოკუპაციის მორიგი ფაქტები კი მმართველი პოლიტიკური ძალის სილაჩრისა და მტერთან კოლაბორაციონიზმის კიდევ ერთი სიმბოლოა.
,,რუსეთის იმპერიამ საქართველოს სახელმწიფო თითქმის დაიპყრო - რაც უმთავრესია მათ დაიპყრეს საქართველოს მოქალაქეთა ფიქრები, გონება. მოადუნეს და თითქმის მთლიანად ჩამოშალეს სამოქალაქო შემართება არა თუ სახელმწიფო ინსტიტუტები.
მსოფლიო ამას უყურებს და არაფერს აკეთებს - რადგან საქართველოს მთავრობა, პრეზიდენტი, პრემიერ-მინისტრი, პარლამენტი ამ სისაძაგლის წინააღმდეგ არაფერს აკეთებს.
მსოფლიოს სხვა საზრუნავიც ბევრი აქვს, სირიასა თუ პაკისტანში ბავშვები იხვრიტებიან და ტერორმა პერმანენტულად მოიცვა ლონდონი, ბერლინი, პარიზი, ნიცა, ბრიუსელი და ა.შ. შენთვის არავის სცხელა თუ თავი არ აჩვენე რათა დაგინახონ თუ როგორ იბრძვი, დაგინახონ რომ ისევ იბრძვი, დაგინახონ რომ არ თმობ თავისუფლებას.
ახლახანს დაპყრობილი ათი ჰექტარი მიწა, საქართველოს სახელმწიფოს მმართველი პოლიტიკური ძალის სილაჩრისა და მტერთან კოლაბორაციონიზმის კიდევ ერთი სიმბოლოა, მაშინ როცა ქვეყნის მესამე პრეზიდენტი დევნაშია და ქართველი პატრიოტები ქვეყანას ტოვებენ, ბევრი მათგანი კი დაპატიმრებულია. ამასობაში „ქართული ოცნება“ ებრძვის საქართველოს მესამე და მეოთხე პრეზიდენტს (ამ ორ პრეზიდენტს შორის რა თქმა უნდა სახელმწიფო მოღვაწეობის დონეზე ტოლობის ნიშანს ვერ დავსვამ, მხოლოდ ფაქტი აღვნიშნე) და საქართველოს სახელმწიფო დღითე დღე სუსტდება - თანაც სამარცხვინოდ.
სახელმწიფო იდეისა და მოტივაციის გარეშე, რაც თავისუფლებაა და თავისუფლების დაცვა, ჯარი და პოლიცია ვერ იარსებებს, ვერ იარსებებს ვერც სამოქალაქო საზოგადოება. ივანიშვილის ილუზია ჯერ კიდევ მუშაობს და შედეგი თითქმის მიღწეულია, ესაა ტოტალური გამოლენჩება და ყველაფრის შემგუებლური დუმილი, ეს კი უკვე თავის მხრივ დასტურია, სიგნალია, გზავნილია - საქართველო რუსეთის საკუთრებად გახდომისთვის თითქმის მზადაა.
მაშინ როცა 2004 წლიდან 2012 წლამდე, რუსეთის მხრიდან და ქართული „მეხუთე კოლონის“ მხრიდან, მათ შორის კი ე.წ. მწერალ-არტისტ-ინ“წი“ლიგენტ სამყაროს მხრიდან ახალგაზრდა დემოკრატიისა და დამოუკიდებელი სახელმწიფოს წინააღმდეგ გაავებული ბრძოლა მიმდინარეობდა, სრული საგიჟეთი იყო თავის ქუჩებში გალიებითა თუ საკნებით, (მათ საკანისტები ვუწოდე ადრე!) ახლა სიტყვა არ დაძრეს, ახლა ისინი გაყუჩდნენ და ასე გაყუჩებულები უყურებენ თუ გარკვეული ან გაურკვეველი ჩვენი მოქალაქეები როგორ ჩაატარებენ ე.წ. „ქართულ მარშს“ რომელიც „რუსული მარში“-ს ანალოგია და წმინდა წყლის ფაშიზმია, ფორმითაც და შინაარსითაც.
მე მწერალი ვარ, ქართველი პოეტი და რომანისტი და ისტორიულ სირცხვლად მიმაჩნია მთლიანად მთავრობისა თუ საზოგადოების ერთი უშველებელი ნაწილის დუმილი.
სირცხვილია და სიშტერის უტყუარი ნიშანიც, დღეს, ისევ და ისევ გაუთავებლად ელემენტარულ რამეზე ველაპარაკო ადამიანებს, რომ რუსეთი მტერია და ყველაფერი კრემლთან დაკავშირებული საშინელებაა ჩვენი შვილებისათვის და საქართველოსათვის და მთელი თავისუფალი სამყაროსათვის, ეს ისედაც ნათელი უნდა ყოფილიყო უკვე საუკუნეებისა თუ ათწლეულების მანძილზე. ამ სიშტერისთვის არ დაუდიათ თავი ქართველ გმირებს, ამ გაყუჩებულ ავადობას არ ეწირებოდნენ დიდებული პიროვნებები, მათ თავისუფლების სჯეროდათ - საქართველოს დიდების სჯეროდათ. მჯერა მეც - სინამდვილე კი ჩემ რწმენას სიგიჟედ ნათლავს და დასცინის.
ხელისუფლება და ჩემი თანამოქალაქეები ჭაობში ითრევენ ქვეყანას, მტერთმორწმუნე, უბნელეს და უბილწეს ჭაობში ითრევენ, მაგრამ მათ იმედი უნდა გავუცრუოთ, რადგან ისტორიულად საკითხი ასე დგას - ეფესბეს პროქტი, „ქართველთა მარში“ თუ ჩემი, ჩვენი, თავისუფალ მოქალაქეთა დევიზი STOP RUSSIA? არჩევანი ყოველ ჩვენგანზეა.
როგორ მჯეროდა ეს არჩევანი უკვე გავაკეთეთ, როგორც ჩანს მთავარი წინაა.“ - განუცხადა ,,ნიუპოსტს“ დავით დეფიმ.
მასალის გამოყენების პირობები






