ლელა კოდალაშვილი: „დღეს N4 ,,მარშრუტკაში'' ზედმიწევნით შავი გოგო იჯდა ასე, წლინახევრის ბუსკუნა ბიჭუკელათი, ცხადია, ბიჭუკელაც შავი იყო და თან სასაცილო, გაფშეკილი აფრიკული ნაწნავებით სულ მთლად ენით აუწერელი საყვარლობა გახლდათ.
გვერდით სათნო თეთრგვრემანი ბებო ეჯდა და ამრეზილი ათვალიერებდა. ადგილი არ იყო და თავზე დავადექი. თან ბიჭუკელას ბურდღუნზე მეღიმება.
ბებო მეუბნება - რას ჰგავს ეს უპატრონო...
მე ვეუბნები - რას ამბობთ, ნახეთ, რა საყვარელი ბიჭოა.
ბებო ახლა მე მათვალიერებს, მალე მძღოლს ეუბნება, გოგებაშვილის კუთხესთან გამიჩერეთო, ბიჭუკელას გაფშეკილ ნაწნავზე ,,აბიჟნიკი'' ხულიგანივით ჰკრავს თითს, ,,ტფუ'', დაფურთხების იმიტაციას აკეთებს დედა-შვილის მიმართულებით, და მედიდურად ჩადის...
პ.ს. ახლა იმ ქალისა და მისი დაფურთხებულის ფოტო არ მომთხოვოთ მაშინდელივით“...