გოგა ჩანადირი: „ისინი დიდი ტკივილით თანაუგრძნობდნენ მაიას შვილის გარდაცვალებას, მაგრამ ამასთანავე, მადლიერებას გამოხატავდნენ იმ სიკეთის გამო, რასაც ეს გოგო მათთვის აკეთებდა.
ბევრ უცნობ ადამიანს უთხოვია მაიასთვის დახმარება. ის კი გულითადად უმართავდა ხელს გაჭირვებულებს.
მე არ ვიცი, თურმე რამდენს ახერხებდა ეს ადამიანი ჩუმად და უანგაროდ.
რამდენჯერ მოსდენია ცრემლი გაჭირვებულთა გამო.

მაია, ვიცი, გაუსაძლისია ნუცას გარეშე ცხოვრება. წარმოდგენა არ მაქვს, როგორ უნდა განუგეშო ან რა უნდა გითხრა.
შენთან დამაბარეს, რომ ბევრ ადამიანს სჭირდები, სჭირდები ნუცასთვის.“