„რამდენი იტირებდა ჩემსავით...ეს სიბრაზე არ გაივლის არასდროს“ - ამერიკაში მცხოვრები ჟურნალისტი სანდრო გირგვლიანს იხსენებს

სოც.მედია - 08:42, 08 Dec, 2016

15497

„ეს იყო სანდროს დისკი, ჩვენთან დარჩა სახლში“ - წერს ამერიკაში მცხოვრები ჟურნალისტი თეა თუაშვილი სანდრო გვირგვლიანის შესახებ და სოციალურ ქსელში შემდეგ პოსტს ანთავსებს.
თეა თუაშვილი: „სანდრო გირგვლიანი რომ მოკლეს მაშინ საქართველოში არ ვიყავი. ისე მოხდა ზუსტად იმ ორ წელიწადში, როდესაც ლონდონში ვცხოვრობდი გაზით გაიგუდა ზურაბ ჟვანია, გარდაიცვალა ირაკლი ჩარკვიანი...
სანდრო გირგვლიანის მკვლელობის შესახებ თბილისიდან გამოგზანილი გაზეთებით შევიტყე. მაშინ პერსონალური კომპიუტერი ჯერ არ მქონდა. ტირილით დავრეკე თბილისში ისე შემეცოდა ჩემთვის უცნობი ახალგაზრდა ბიჭის გარდაცვალება. ჩემმა დამ მითხრა რომ ჩემი სიძის ბავშვობის ძმაკაცი იყო და იმ დილას სხვა ძმაკაცებთან ერთად ისიც ეძებდა სანდროს....
ჩამოვედი თბილისში, სახლში რაღაც დისკები ეყარა და მანქანისთვის ჩავიყარე.
ყველა ჩემი დისკი ვიცოდი,ერთი იყო უცნობი ჩემთვის. ერთი კომპოზიცია განსაკუთრებით მიყვარდა. შინაარსი დილის სიტუაციას აღწერდა, მსუბუქი, რიტმებით შემოდიოდა ჩიტების ჭიკჭიკის ხმა, "მზე ამოდიოდა, რომელიც დღეს ათბობდა" დაახლოებით ასეთი სიტყვებით.
ეს იყო სანდროს დისკი . ჩემი პირველი დისშვილის დათას დაბადების დღეზე ამოვიდნენ ბიჭები დალიეს და ეს დისკი ჩვენთან სახლში დარჩა.
ეს დღეები ხშირად საუბრობენ სანდროს მკვლელობაზე.
მახსენდება სანდროს დისკი, ის სიმღერა მსუბუქი, ჩიტების ჭიკჭიკით, მზე რომ ათბობდა დღეს.
და ახლა ვფიქრობ რომ მე მაშინ ლონდონში ვცხოვრობდი, როდესაც სანდროს ამბავი გავიგე და ბევრი ვიტირე. რამდენი იტირებდა ჩემსავით. რამდენს ექნებოდა და აქვს სიბრაზე და უსამართლობის განცდა ამ ახალგაზრდა კარგი ბიჭის მოკვლის გამო. სიბრაზე იმ კადრებზე, მისი მკვლელობისთვის დაკავებულები ციხის ეზოში ( კარგი იტალიელი მაფიოზებივით ნიუ-იორკის ციხეებში პასტას რომ ამზადებდნენ, )მწვადებისთვის ტაფებით რომ დარბოდნენ.
ეს სიბრაზე არ გაივლის არასდროს.“