„ჩვენ კი გადავიხდით ათასლარიან დაბადების დღეებსა და ხუთი ათას ლარიან ქორწილებს“ - წერს სოციალურ ქსელში ახალგაზრდა პოეტი თორნიკე ნაროზაული და შემდეგ პოსტს აქვეყნებს.

თორნიკე ნაროზაული:

„ორი წუთით მომიწია მაღაზიაში გასვლა.
ისეთი ყინვაა ძლივს ჩამოვაღწიე სახლამდე და ერთი წამით დავფიქრდი იმ ადამიანებზე, რომლებსაც ღია ცის ქვეშ უწევთ ამ ღამის გათენება და იმათზეც, რომლებიც სახლის კედლებს არიან შეფარებულები, მაგრამ არ აქვთ სახსრები გათბობის ჩასართავად, არც ფინჯანი ჩაის დალევის ფუფუნები აქვთ და არც სხვა საშუალება სითბოს მოსაპოვებლად ამ თბილსახელიან ქალაქში.
წარმოდგენა არ მაქვს, როგორ ძლებს ეს საბრალო, მშიერი და შეციებული ხალხი, არც იმაზე მაქვს წარმოდგენა, მუცელამოყორილი და ფულში ჩაფლული ხალხი, როგორ ძლებს ამ საბრალო ადამიანების გვერდით, გული როგორ არ უსკდებათ?..

უკვე შეიმოსა ქალაქის ქუჩები საახალწლოდ - ეხლა ვუსმენ, რომელიღაც სახელმწიფო მოხელეს, რომელიც სიამაყით საუბრობს ძველი განათებების ახლით ჩანაცვლების შესახებ... ორ მილიონ ლარამდე დაიხარჯა ამ ყველაფერზე და კიდევ უამრავი პირად-პირადად ჩვენგან დაიხარჯება ათასი სისულელის ყიდვაში, ნივთების, რომლებსაც 3-4 დღით გამოვიყენებთ და შემდეგ წელს ისევ ახლით ჩავანაცვლებთ.

ამ დროს კი ვიღაც მრავალშვილიანი მამა შეშლილია იმაზე ფიქრით, როგორ გამოკვებოს და გაათბობს საკუთარი ოჯახი - შვილები, რომლებიც მომავალს შექმნიან და როგორი იქნება ეს მომავალი? - შეციებული და დამშეული.

ჩენ კი ისევ, ვიყიდით სიგარეტებს, ვიყიდით საახალწლო ინვენტარს, ვიყიდით ათას სისულელეს და ისევე სულელურად გადავყრით, გადავიხდით ათასლარიან დაბადების დღეებსა და ხუთი ათას ლარიან ქორწილებს - ვაქებთ ან გავლანძღვათ სახელმწიფო მოხელეებს და მაინც არაფერი შეიცვლება - ისევ გაყინული და მშიერი ბავშები გაათენებენ "ჩვენ წილ ღამეებს".

ყარს ეს პლანეტა სიცივის სუნით.“