"დავინახე ახალგაზრდა ბიჭი ხიდზე... უცებ მივხვდი რასაც აპირებდა... რა სტკიოდა ასეთი, რატომ?"

სოც.მედია - 15:51, 15 Nov, 2016

13832

„როგორც კინოში“- მსგავსი ფრაზით ადამიანი ხშირად გამოხატავს ისეთ მოვლენებს, რომელმაც მასზე დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა, რომელზეც უფიქრია რომ მის ცხოვრებაში არასოდეს მოხდებოდა. უმრავლეს შემთხვევაში ის, რაც „როგორც კინოში“ ისე ხდება, რაღაც დადებითს, შთამბეჭდავს გამოხატავს. სულ სხვანაირია მაკო აბულაშვილის მიერ მოყოლილი ისტორია:

„დღეს დილიდან ანუ უკვე გუშინ დავდივარ მთელი დღე გაოგნებული. კიდევ კარგი იმდენი საქმე მქონდა, რომ ტვინს ფიქრის დრო არ ქონდა. დილით ნიკოლოზა მიგვყავდა მე და ჩემ დას ბაღში. ახალი გზა რომ მთავრდება ვაკეში ვუხვევ ხიდზე, დავინახე ახალგაზრდა ბიჭი, უკვე გადასული ხიდის მეორე მხარეს, „რუკზაკი“ მეორე მხარეს დაგდებული, პირჯვარს იწერს. უცებ მივხვდი რასაც აპირებდა. (ოღონდ მარტო ფილმებში მაქვს ნანახი) დავიწყე კივილი, სად მივაჩერე მანქანა არც ვიცი. მაგ დროს ვერც მიუახლოვდები. ჩემ დას ვეუბნები, ჩქარა, მეეზოვე დგას რამე გააკეთოს-თქო. ხათო ბატივით დარბოდა.. უკვე ჩემს გარდა 2 ადამიანს ჰყავდა შემჩნეული და პატრულს ეძებდნენ. სანამ პატრული მოვიდა მეეზოვემ ჩემ დას უთხრა, რა ვქნა, უნდა გავბედო და მივიდეო.. მივარდა და გადმოიყვანა... მოკვეთილი ვიყავი... მთელ ტანში მაჟრიალებდა.. ძლივს მოვედით გონზე.. ახლაც არ მივსულვარ.. ერთს ვნატრობდი, ეს ბიჭი მანახა და დაველაპარაკო, რა სტკიოდა ასეთი. რატომ, რატომ დგამენ ასეთ ნაბიჯს...“