,,პოლარიზებული საარჩევნო კამპანია და ორპარტიული პარლამენტი (კი ბატონო გნებავთ სამი), მაგრამ ფაქტი ჯიუტია, მივიღეთ არამრავალპარტიული პარლამენტი. რაც ყველაზე ცუდი მოხდა ამ არჩევნებში, ეს გახლავთ დასავლური ტიპის პარტიების პარლამენტს მიღმა დატოვება, რომლის მთავარი მიზეზი პარტიების პოლიტიკური ეგოიზმი და კონსოლიდაციაზე უარის თქმაა. შეცდომებზე მაინც ვისწავლოთ.
აგრეთვე დიდ შეცდომაა ემოციაზე მნიშვნელოვანი გადაწყვეტილებების მიღება. მხოლოდ ნეგატიურად მიმაჩნია ირაკლი ალასანიას თუნდაც დროებით განზე გადგომა და თავ.დეკების დასუსტება. დღეს ემოციებს კი არ უნდა ავყვეთ, არამედ დროულად დავიწყოთ ფიქრი ევროატლანტიკური მიმართულების პარტიების გამსხვილება-კონსოლიდაციაზე და ასეთი პარტიები გამორჩეულები თავისი პრინციპულობით, ადამიანური და ინტელექტუალური რესურსებით საკმაოდაა საქართველოში.
სერიოზულ შეცდომათა რიგს შეიძლება მივაკუთნოთ სოლიდური რაოდენობით წარმოდგენილი ოპოზიციური პარტიის მხრიდან პარლამენტის ბოიკოტი, უდიდეს შეცდომად მიმაჩნია ქვეყანაში უკიდურეს მომენტამდე პოლიტიკურ პროცესებში რევოლუციური ელემენტების შემოტანა.
კი ბატონო, შეიძლება მთლიანად ან თუნდაც ნაწილობრივ პროტესტის ნიშნად არ მიიღოს პარტიამ მეორე ტურში მონაწილეობა და ეს სწორი პიარის შემთხვევაში შეიძლება ოპოზიციისთვის სასარგებლო პოლიტიკურ ნაბიჯად იქცეს, მაგრამ საპარლამენტო მანდატების დაჭრა ერთხელ ხომ გაიტესტა, რომ შეცდომა იყო.
ჩვენმა დასავლელმა მეგობრებმა მარტივად შეიძლება გაიგონ, რომ პარტია მეორე ტურს ბოიკოტს უცხადებს და ეს თუნდაც მაჟორიტარული სისტემის უვარგისობით აიხსნას, მაგრამ ვერავინ ვერ გაიგებს, რას ნიშნავს პარლამენტის ბოიკოტი.
რაც შეეხება ხელისუფლებას, მიუხედავად გამარჯვებისა, მასაც აქვს ისეთი მაცდუნებელი ფაქტორები, სადაც სახიფათო ნაღმები დევს, რომელმაც შეიძლება ოცნებას გამარჯვება პრობლემად უქციოს, ანუ მართველმა პარტიამ ქართველი ამომრჩევლის ნახევარზე ნაკლების მხარდაჭერა მოიპოვა და თუ ის ძალიან გაერთობა საკონსტიტუციო ცვლილებებით, რომლის მანდატიც, რომ არა სისტემის ხარვეზი, მისთვის მოსახლეობას არ მიუნიჭებია, ერთ-ერთი იმ ნაღმთთაგანია, რომლის აფეთქება ნამდვილად არ იქნება სასურველი ჩვენი სახელმწიფოებრიობისთვის“ - წერს ბაჩუკი ქარდავა.
მასალის გამოყენების პირობები






