„როგორც "ბოროტი ხმები" ამბობენ ეს მატარებლები რუსეთის რკინიგზის შეკვეთითაა დამზადებული მოსკოვური "ელექტრიჩკების" ჩასანაცვლებლად“ - წერს შვეიცარიაში მცხოვრები პროფესორი გიორგი კავკასიძე და სოციალურ ქსელში „ახალი მატარებლების“ უარყოფით მხარეზე ამახვილებს ყურადღებას.

გიორგი კავკასიძე: „ამ ზაფხულს ორჯერ ვიმგზავრე "ახალი" მატარებლით - თბილისიდან ქობულეთში და უკან თბილისში. მატარებელი ახალი და სუფთაა, მაგრამ...
იმდენად რამდენადაც Stadler-ის მატარებლებით მგზავრობის 15-წლიანი გამოცდილება მაქვს , შემიძლია დაბეჯითებით ვთქვა რომ საქართველოს რკინიგზის მიერ შეძენილი მატარებელი არ არის გათვალისწინებული არც შორ მანძილზე მგზავრობისთვის (>2.5 საათი) და არც საქართველოს სარკინიგზო გზებისთვის.

Stadler-ის მატარებლებს, რომლებიც შორ მანძილებზე დადიან (ე.წ. IR-Inter Regio) ყველა ვაგონში აქვთ ბარგის დასაწყობი კუთხე, მაგიდები სავარძლებს შორის, ყოველ ორ სავარძელზე 1 დენის წყარო ("შტეფსელი"), მატარებელს აუცილებლად აქვს ან ვაგონი-ბარი ან ავტომატი, სადაც გამაგრილებელი სასმელის და/ან სენდვიჩის ყიდვა შეიძლება და ა.შ. (როგორც "ბოროტი ხმები" ამბობენ ეს მატარებლები რუსეთის რკინიგზის შეკვეთითაა დამზადებული მოსკოვური "ელექტრიჩკების" ჩასანაცვლებლად).
იმ ტიპის მატარებლები, რომლებიც საქართელოს რკინიგზამ შეიძინა, საშუალოდ 150 კმ/სთ სიჩქარით მოძრაობენ შვეიცარიაში, ზოგიერთ მონაკვეთზე კი 220 კმ/სთ სიჩქარეს ანვითარებენ, რაც ტექნიკურად შეუძლებელია საქართველოს სარკინიგზო გზებზე. თბილისი-ქობულეთი (და უკან) მგზავრობისას მატარებელი დაახლოებით 5-ჯერ შეჩერდა და 2-3 წუთი იდგა. გამყოლმა გაჩერების მიზეზი ასე ამიხსნა - "სისტემა უნდა გადაიტვირთოსო"?!

მოკლედ, საქართველოს რკინიგზამ (ე.ი. სახელმწიფომ) შეიძინა მატარებლები, რომლებიც ვაგონების დიზაინით გათვალისწინებული არ არის შორ მანძილებზე მგზავრობისთვის, არ შეესაბამება "ქართული რელსების" ტექნიკურ შესაძლებლობებს, სადგურების ბაქნების სიმაღლე არ ემთხვევა მატარებლის სიმაღლეს… ისმის მარტივი კითხვა - რისთვის? რატომ ხარჯავს სახელმწიფო ათეულობით მილიონ ლარს რაღაც უაზრობებში?

PS არ გამიკვირდება თუ შემდეგ ჩამოსვლაზე Mazerati Quattroporte-ს სახელმწიფო ტაქსები დამხვდება თბილისში :)