„ძალიან დიდი სიხარული მოაქვს, როცა მოგწონს უკვე გაზრდილი შვილი, როგორ რეაგირებს, იქცევა, რანაირია“- წერს ნათია ფანჯიკიძე და შვილთან დაკავშირებით სოციალურ ქსელში სემდეგ პოსტს აქვეყნებს.

დილას ნიკო მირეკავს, - მე რა სისხლი მაქვს?
- ცისფერი დედა, არიული, მეგრული..- ვეღლიცინები, - რა იყო?
- ვიღაც გოგოს სჭირდება.
სხვა ჯგუფი აღმოაჩნდა.

ჩვეულებრივია ყველაფერი. არც ოდნავ მაინც აღტაცებას გრძნობს თავისი სიკარგის გამო, არც ოდნავ მაინც საზეიმოდ აქვს აღქმული, რომ სიკეთის გაკეთების სურვილით გაიღვიძა, არც ემოციით აფორმებს როდესმე რაიმე თავის ქცევას.

არც გულჩვილი, მწუხარე ინტონაცია აქვს "ვიღაც გოგოს" მიმართ, რომ ამით მაინც იყოს ხაზგასმული მისი შინაგანი აქტი, რასაც ქმედებაში მოყავს. ბუნებრივად, ძალდაუტანებლად ადამიანად იშვა. რა ვიცი მე საიდან გაჩნდა, საიდან მოვიდა, მაგრამ კი მიხარია, რომ რაღაც გამომივიდა ცხოვრებაში კარგი, აი, ასე, უნებლიედ.