როგორც ირკვევა გაქცევა მან ჯერ კიდევ 1998 წელს დაგეგმა და ჩანაფიქრი სისრულეში 20 წლის შემდეგ მოიყვანა.
როგორც ტელეკომპანია "იმედის" გადაცემა "იმედის დრომ" გაარკვია, ვარამაშვილი მაშინ აიყვანეს, როცა ცოლის მოყვანას აღნიშნავდა.
რუსთავის საქალაქო სასამართლოდან გაქცევა ვარამაშვილმა პურისგან გაკეთებული ხელყუმბარის გამოყენებით შეძლო, რომელიც ვიზუალურად ნამდვილისგან არაფრით განსხვავდებოდა.
ოთარ ვარამაშვილმა “იმედის დროს” წერილი გამოუგზავნა, სადაც გაქცევის მიზეზზე წერს.
“დიდი ხანი ვემზადებოდი, თავისუფლების წყურვილი მამოძრავებდა, ჩემი ცხოვრება ისე აეწყო, რომ ციხეში უფრო ბევრი მაქვს ნაცხოვრები, ვიდრე გარეთ. ჩემი მთელი ავლა-დიდება ჩემი ოჯახია: დედა, მამა და და. როგორც ავღნიშნე, ვემზადებოდი გასაქცევად და პურისგან გავაკეთე ხელყუმბარა, რათა დრო მომეგო . შევძელი ამ ხელყუმბარის გამოტანა ციხიდან და შევქმენი ფონი, რომ სუსტად ვიყავი. საბადრაგო სამსახურმა მომადუნა ყურადღება და გავიქეცი ყველაზე მკაცრი ციხიდან. შემდეგ გავიგე, რომ ბადრაგის თანამშრომლებიც დაუკავებიათ. არადა ეს ადამიანები რა შუაში არიან. ყველაფერი მარტომ დავგეგმე და განვახორციელე. თუმცა პროკურორი მეუბნება, რომ შეთანხმებული ვიყავი ვინმესთან და გაქცევაში მომეხმარნენ. ეგეთი რამ არ ყოფილა”-წერს ვარამაშვილი.
როგორც ირკვევა, 45 დღიანი თავისუფლებისას ვარამაშვილმა ჯვარი ქალაქგარეთ, ერთ-ერთ მონასტერში დაიწერა. ჯვრისწერის გაგრძელება კი რესტორანში სადღესასწაულო სუფრა იყო, სადაც მისი აყვანა მოხდა.
"ისევ სახლში ვარ, ვდარდობ ჩემს მეუღლეზე, რომელიც ჩემზე მეტად განიცდის ჩემს დაჭერას. ღმერთმა მომცა შანსი და ცოლი მოვიყვანე. დიახ, ამ ორ თვეში როცა გავიქეცი სასამართლოდან ცოლი მოვიყვანე და ძალიან ბედნიერი ვარ. იმედი მაქვს რომ მალე გავალ ციხიდან და როგორც სხვები მეც ისე მშვიდად ვიცხოვრებ"- წერს პატიმარი.
ადვოკატის ვარაუდით პატიმარს საპატიმროში 7-8 წლის გატარება კიდევ მოუწევს.
მასალის გამოყენების პირობები






